G’G #051 – Sint Water?

Vrijdag | Waterdag, dat wil zeggen probeer-vandaag-zo-min-mogelijk-water-te-verspillen-dag. Het was niet zo toevallig ook maak-je-eigen-zonnepanelen-avond in de Bieb. En het was ook thuiswerken-in-het-kader-van-Het-Nieuwe-Werken-dag.  En het was óók nog 11-11-11, Duurzame Dag of zo en natuurlijk Sinte-Sinte-Maarten-de-koeien-dragen-staarten-dag. Overigens is mijn uitdaging sinds  maandag vooral om geen plastic verpakkingen meer te kopen, de rest hier voor genoemd is dus eigenlijk bijzaak, maar dat ter zijde.

Even een mooi verhaaltje over water: Vorig jaar heb ik op deze No Impact Water Dag de suggestie overgenomen om water te gaan hergebruiken. Voor de WC in de badkamer gebruiken we sinds een jaar het badwater en voor de WC beneden gebruiken we afwaswater en ander tweedehandswater als dat voorradig is om mee door te spoelen. Het levert de nodige weerstand op en dat snap ik maar ik wilde het toch een jaar proberen om te zien of het veel verschil maakt. Twee weken geleden kregen we de watermeterstandenkaart van PWN is de bus. De boel gechecked  en nu blijkt dat we in 1 jaar tijd van 125 m3 naar 80 m3 zijn gegaan in het verbruik. Spectaculair! De critici vinden het onzin om in Nederland op water te bezuinigen, maar ik vind het zinnig om 40 kubieke meter (dat is een meter water hoog in een bassin van 5 x 8 meter!)  schoon gezuiverd drinkwater niet door het toilet te spoelen. De zonnepanelenman van vanavond ( Hans-Jurgen Kramer van Sixaxis) bleek heel toevallig persoonlijk ervaring te hebben met  aanleg van een regenwaterreservoir (5000 liter) en bijbehorende grijswatersysteem, dus dat wordt een volgende stap.

De Sinte Maarten-kindertjes kwamen er bekaaid vanaf vandaag. Ik had met moeite en in de gauwigheid op de markt nog traktaties zonder verpakking weten te bemachtigen: losse mandarijnen en vijgen, niet echt lokaal,  tja. De panelencursus begon om 7 uur en om kwart voor 7 belden de eerste kindertjes aan, onder het kloeke waakzame oog van hun moeders. Ik ging door de knieën, wachtte tot ze klaar waren met hun liedje en hield ze de schalen met mandarijnen en vijgen voor. De oudste twee, meisjes van ongeveer 6 en 5 jaar, keken mij even vertwijfeld aan en kozen eieren voor hun geld, mandarijnen in dit geval. De jongste, ik schat vier jaar, was onbevangener of wist gewoon geen keuze te maken tussen de kennelijk niet goed te plaatsen traktaties. Hij koos voor een vijg. Die plakte een beetje. Hij keek verbaasd naar de vijg en gaf hem vervolgens aan zijn moeder, die klaar stond met een plastic zakje voor al het verworven lekkers. Ze keek me licht verwijtend aan. Ik wenste ze sterkte verder, deed de deur dicht, mijn jas aan, alle lichten in het huis uit en ging snel richting uitleg hoe je zelf een zonnepaneel kunt bouwen. Enig idee hoeveel water het kost om vijgen te verbouwen?